Inloggen
Inloggen
Categorieën
Alle categorieën Leren van topcoaches Seniorentraining Juniorentraining Pupillentraining Vrouwen- en meisjestraining Keeperstraining Conditie- en coördinatietraining Techniektraining voetbal Technisch beleid voor voetbalclubs Communiceren & leiderschap Voetbaltactiek Boekenoverzicht Webcolleges
De reden achter de wissel
| Bedankt voor uw mening!
Dinsdag 25 Juli 2017


Hoe komen coaches op het hoogste niveau tot keuzes? Hoe vaak moet iets gebeuren voordat je als coach ingrijpt? Sarina Wiegman ging in het interview met de NOS - na de gewonnen wedstrijd tegen België - in op haar keuzes bij het wisselen (en specifiek om Zeeman in te brengen voor Van de Donk).


Ze gaf daarin aan:
“Op het middenveld hadden we vooral kopkracht nodig, want zij speelden de lange bal steeds op de De Caigny en die won alle duels. Dus we wilden daar wat power en wat lengte hebben, met Zeeman die de duels kon aangaan.”

We concentreren ons in dit artikel op het eerste deel van haar analyse en op basis van de eerste 30 minuten van de tweede helft, waar ze zeer waarschijnlijk de keus op gebaseerd heeft. Speelde België steeds de lange bal op De Caigny en won zij alle duels?

Situatie 1
In de eerste situatie kijken we dus hoe vaak België de lange bal heeft gegeven waarbij De Caigny het kopduel gewonnen heeft. Het antwoord: drie keer.

Moment 1, minuut 45:00, bij de aftrap
België speelt de bal terug en daarna meteen lang op de diep gelopen De Caigny. Zij wint het kopduel, overigens niet van Van de Donk.

Resultaat: even een bal achter de verdediging, maar relatief eenvoudig uit te verdedigen, wel ten koste van een ingooi voor België. Kopduel wordt overigens niet verloren door Van de Donk.

Moment 2, minuut 55:05, achterbal keeper
Het tweede moment is tien minuten later, wanneer de keeper van België een lange bal geeft. Gezien de posities van België lijkt het op een bewuste keuze om te spelen op De Caigny, die in een duel komt met Van de Donk. De bal wordt terug gekopt, De Caigny wint het tweede kopduel weer.

Resultaat: het tweede keer winnen van de kopbal levert een vrije bal op het middenveld op en uiteindelijk tot een grote kans van België uit een voorzet.

Moment 3, minuut 64:26, achterbal keeper
Het derde moment is weer een lange bal van de keeper. Ook hier wordt duidelijk De Caigny gezocht, ze weet de bal net te schampen waardoor de bal verlengd wordt.

Resultaat: de verdediging kan de bal terug spelen en de bal komt terug in het middenveld.

Conclusie 1
De situatie die Wiegman aangeeft vindt drie keer plaats in de eerste dertig minuten van de tweede helft, voordat ze de beslissing nemen om de wissel te plaatsen.

Situatie 2
In de eerste situatie keken we vooral naar situaties waarin én de lange bal gegeven werd én De Caigny het duel won. De tweede situatie die we bekijken is of alle lange ballen naar de Caigny gingen of dat het alleen bij standaardsituaties bleef?

Momenten:
- 45:04 Aftrap, lange bal, bal naar De Caigny


- 45:48 Lange bal vanuit het spel (onder druk), niet mogelijk om lange bal naar De Caigny te spelen
- 55:05 Achterbal keeper, lange bal naar De Caigny
- 56:42 Lange bal vanuit het spel (onder druk), niet mogelijk om lange bal naar De Caigny te spelen
- 57:28 Lange bal vanuit het spel (zonder druk), De Caigny kiest geen positie
- 57:47 Lange bal vanuit het spel (zonder druk), De Caigny sluit aan bij de spitsen, lange bal op De Caigny, kopduel gewonnen door Nederland


- 59:50 Lange bal vanuit de keeper, gaat over De Caigny heen, geen winnaar
- 64:26 Achterbal keeper, lange bal naar De Caigny
- 68:27 Lange bal vanuit het spel (onder druk), niet mogelijk om lange bal naar De Caigny te spelen

Conclusie 2
Bij de standaardsituaties lijkt er wel een duidelijke voorkeur te zijn om een lange bal op De Caigny te spelen.

Als er geen druk op de bal is op het middenveld, wat slechts twee keer gebeurde, koos De Caigny er één keer voor om aan te sluiten bij de spitsen voor de kopbal. Dit kopduel verloor zij. Deze tweede situatie lijkt geen enkele extra reden te zijn om te wisselen.

Situatie 3
Om naar de argumentatie van de wissel te kijken, kun je ook kijken naar alle andere kopduels waar De Caigny bij betrokken was.

Momenten:
- 58:29 De Caigny wordt gezocht vanuit een ingooi, Nederland wint het kopduel, maar het levert wel de 1-1 voor België op.


-59:53 Vanuit een weggewerkte kopbal van Nederland wint De Caigny het kopduel van Spitse en van Van de Donk.

Conclusie 3
Er is in deze derde situatie geen enkel reden om aan te nemen dat De Caigny alle kopduels won, ze was er immers bij niet veel andere momenten betrokken dan hierboven beschreven. Ook als de keeper van Nederland de bal lang gaf, was ze niet betrokken bij het duel.

De eerste helft
In de tweede helft dus weinig momenten, daarom hebben we toch ook maar naar de eerste helft gekeken. Ook in de eerste helft zijn alle lange ballen van de keeper van België richting De Caigny. Op 1:23, 20:30 en 45:02 wint De Caigny een kopduel, die ze overigens nooit met Van de Donk aan ging. Het levert geen gevaar op. Ook de aftrap van België in de eerste helft gaat naar De Caigny, ze hoeft geen duel aan te gaan om de bal te koppen, maar de bal mist verder richting.

Heeft het geholpen?
Sinds de wissel heeft De Caigny geen kopduel meer gehad. Of dat een gevolg is van de wissel is natuurlijk moeilijk te zeggen. Wel speelde de keeper van Belgie nog twee keer de bal lang in de richting van De Caigny (78:10 en 81:38), maar het leek erop alsof De Caigny na de wissel minder diep ging staan. Beide keren ging de bal immers over De Caigny heen, zonder dat ze een duel hoefde aan te gaan.

Algemene conclusie
Wanneer besluit je dat iets een probleem is dat opgelost moet worden? Is het verliezen van een kopduel dat geen gevaar oplevert al reden tot het zoeken van een oplossing? Of was het de 56e minuut, waarbij Caigny een tweede kopduel wint en waar enkele minuten later een kans oplevert?

Er gingen 5 achterballen en 2 aftrappen naar De Caigny, waar ze er zes van won en één kopduel onbeslist was. Toch leverde dit uiteindelijk in zes gevallen wel ‘gewoon’ balbezit voor Nederland op. Verder in het spel werd slecht éénmaal naar De Caigny gespeeld voor een kopduel. Daarnaast was ze in de tweede helft nog bij twee andere kopduels betrokken, waarbij ze er één won.

Dat de lange ballen steeds naar De Caigny gingen is dus feitelijk niet correct, maar misschien bedoelde Wiegman vooral de georganiseerde situaties. Of bedoelde ze gewoon 'vaak'.

Het kan ook zijn dat Wiegman gewisseld heeft met de verwachting dat België steeds meer risico zou nemen en dat De Caigny dan steeds meer met een hoge bal gezocht zou worden. Dan lijkt Zeeman inderdaad een betere tegenstander dan Van de Donk. Het tweede deel van haar citaat zal iedere trainer het wel mee eens kunnen zijn.”
Wilt u het hele artikel lezen?

Log dan in met je account van TrainersMagazine of abonneer je op Het Voetbal KennisPlatform. Je hebt al toegang tot 1000+ artikelen voor minder dan drie tientjes per jaar.

Abonneren voor €29
Het Voetbal KennisPlatform is gratis voor totaalabonnees op TrainersMagazine
LOGIN
Log in met je trainerssite.nl account
Soortgelijke artikelen