Inloggen
Inloggen
Categorieën
Alle categorieën Leren van topcoaches Seniorentraining Juniorentraining Pupillentraining Vrouwen- en meisjestraining Keeperstraining Conditie- en coördinatietraining Techniektraining voetbal Technisch beleid voor voetbalclubs Communiceren & leiderschap Voetbaltactiek Boekenoverzicht Webcolleges
Analyse Arsenal – Manchester United 1-3
| Bedankt voor uw mening!
Dinsdag 12 December 2017
Op 2 december stonden Arsene Wenger en José Mourinho weer eens tegenover elkaar, in de derby tussen Arsenal en Manchester United. Zoals bijna altijd het geval is in deze confrontaties was het de Portugees die aan het langste eind trok.

Tekst: Evert van Zoelen
 
Opstellingen
Beide trainers begonnen met drie verdedigers achterin.
 


Eerste kwartier
Beide teams begonnen in een zelfde soort formatie en het tactische doel was ook bij beide partijen hetzelfde, namelijk een 3 tegen 2 overtal creëren op het middenveld. Manchester United probeerde dit te bewerkstelligen door Lingard (14) als aanvallende middenvelder te positioneren. Op papier zou dit een overtal situatie kunnen opleveren van aan de ene kant Pogba, Matic en Lingard tegen Xhaka en Ramsey aan de andere kant (zie afbeelding 1).


(afbeelding 1, Lingard is vrij op het middenveld)

Arsenal probeerde een zelfde overtal situatie te creëren door Özil vanaf de zijkant naar binnen te laten komen. Hiermee zouden Xhaka, Ramsey en Özil een overtal situatie kunnen creëren tegenover Pogba en Ramsey (zie afbeelding 2).
 
  
(afbeelding 2, Özil creert een overtal op het middenveld voor Arsenal).
 
Om dit te verdedigen liet Arsenal Xhaka en Ramsey, Pogba en Lingard dekken. Matic kon op twee manieren worden opgepakt, ofwel door Özil (afbeelding 3), of door Lacazette (afbeelding 4) die zich wat liet zakken.
 


(afbeelding 3, boven in beeld staat Özil bij Matic, Ramsey dekt Pogba, Xhaka is alleen wel Lingard kwijt)
 



(afbeelding 4, Xhaka dekt Lingard, Ramsey dekt Pogba. Lacazette zet druk op Matic)
 
United liet Martial en Lukaku druk zetten op de drie centrale verdedigers van Arsenal (afbeelding 5). Pogba en Lingard dekte Ramsey en Xhaka, terwijl Matic Özil oppakte als hij te ver van de rechtsvoor positie afdwaalde (afbeelding 6). Lindeløf volgde Sanchez als hij terugzakte, om ervoor te zorgen dat hij niet met zijn gezicht naar de goal van United kon komen te staan (afbeelding 7). De vleugelverdedigers van United, Valencia en Young, waren daarom vrij om druk te zetten op de vleugelverdedigers van Arsenal (afbeelding 8).
 


(afbeelding 5, Lukaku en Martial zetten druk op de drie centrale verdedigers van Arsenal)
 


(afbeelding 6, Pogba dekt Xhaka, Lingard bij Ramsey. Matic stapt door naar Özil die zich heeft laten zakken)
 

 (afbeelding 7, Lindeløf volgt Sanchez als hij zich laat zakken)
 


(afbeelding 8, Valencia kan druk zetten op Kolasinac)
 

Manchester stond na een kwartier spelen al met 0-2 voor. Twee opbouwfouten van Arsenal werden meteen afgestraft. Na het tweede doelpunt verliet Mustafi (centrale verdediger) geblesseerd het veld en werd hij vervangen door Iwobi (rechtsbuiten). Hiermee veranderde de formatie van Arsenal naar een 4-2-3-1, met Iwobi op rechtsbuiten en Özil als aanvallende middenvelder.

Dit zorgde ervoor dat United enige defensieve aanpassingen moest doen. Martial ging verdedigend nu als linksbuiten staan om de rechtsback af te stoppen. Mourinho wilde dat Lindeløf nog steeds Sanchez kon volgen, dus Valencia mocht uitstappen naar de linksachter. Op het middenveld bleef United met zonale-mandekking spelen (je dekt de speler in jouw zone), aangezien daar nog steeds een 3v3 situatie was.
 
Aanvallende structuur United
In de spaarzame momenten dat United voor langere tijd de bal had op de helft van Arsenal hielden de vleugelverdedigers het veld breed. De aanvallers probeerde tussen de linies te komen (afbeelding 9). Terwijl Matic samen met de drie centrale verdedigers de opbouw verzorgde (afbeelding 10).
 
 (afbeelding 9, Martial komt tussen de linies, Lingard en Valencia maken meteen gebruik van de ruimte die ontstaat)
 


(afbeelding 10, Matic helpt de drie centrale verdedigers in de opbouw)
 

Het meeste gevaar stichtte United echter met counters. Dit had voor een groot deel te maken met de vroege 0-2 voorsprong. Arsenal moest aanvallend spelen en risico’s nemen (afbeelding 11), daardoor stond United vaak 2 tegen 2 in de omschakeling (afbeelding 12).
 
 (afbeelding 11, Zeven spelers van Arsenal staan voor de bal op het moment dat United deze onderschept)
 


(afbeelding 12, Arsenal staat 2v2 achterin).
 

Aanvallende organisatie Arsenal
Er waren drie dingen die Arsenal met name probeerde om de defensie van United uit elkaar te spelen. Ten eerste maakte Arsenal met name gebruik van positiewisselingen. Dit kon een effectief wapen zijn aangezien United gebruik maakt van zonale-mandekking. Positiewisselingen zorgen ervoor dat tegenstanders steeds overgegeven moeten worden aan andere verdedigers, wat tot fouten kan leiden (afbeelding 13-15)
 


(afbeelding 13, Sanchez zakt terug en neemt Lindeløf mee, Ramsey probeert de ruimte te benutten)


 (afbeelding 14, Ramsey heeft de bal niet kunnen ontvangen. Hij gaat nu weer centraal staan op de plek van Özil en Özil probeert de ruimte te benutten)
 


(afbeelding 15, een paar seconden later is Özil nog wat gezakt en loopt nu verder door naar de positie waar Sanchez net stond. Sanchez gaat nu naar de ruimte waar Özil net was).
 
Ten tweede maakte Arsenal gebruik van diepte loopacties van Ramsey. Als hij niet werd opgepakt kon hij vrij de bal achter de defensie ontvangen. Als iemand met hem meeging opende dit ruimte voor medespelers (afbeelding 16).
 


(afbeelding 16, Ramsey gaat de diepte in. Lingard gaat met hem mee, dit zorgt ervoor dat Sanchez ruimte heeft om de bal te ontvangen).
 

Ten derde probeerde Arsenal om Sanchez wat te laten zakken en hem met zijn gezicht naar de goal te krijgen. Vanuit deze positie kon hij iemand tussen de linies aanspelen of een bal achter de defensie spelen (afbeelding 17). Door het goede verdedigen van Lindeløf lukte dit maar sporadisch. De 1-2 is een voorbeeld waarbij dit wel lukte, in combinatie met een loopactie van Ramsey het zestienmeter gebied in.
 

(afbeelding 17, Sanchez is eindelijk lost van Lindeløf gekomen en kan iemand tussen de linies aanspelen).
 

Conclusie
Na de 1-2 van Arsenal wisten ze niet meer te scoren. Dit was voor een groot deel ook te danken aan de geweldig spelende De Gea. Uit een counter scoorde United 1-3 waarna het weer achterover kon leunen. Ook de rode kaart van Pogba en het slot offensief van Arsenal met een 3-2-5 opstelling leidde niet tot een doelpunt.
De echte test voor United zal volgende week zijn, als het tegen City speelt en moet winnen om nog enige spanning in de competitie terug te brengen.
 
 
Soortgelijke artikelen