Inloggen
U bent niet ingelogd. Inloggen
Categorieën
Alle categorieën Leren van topcoaches Seniorentraining Juniorentraining Pupillentraining Vrouwen- en meisjestraining Keeperstraining Conditie- en coördinatietraining Techniektraining voetbal Technisch beleid voor voetbalclubs Communiceren & leiderschap Voetbaltactiek Boekenoverzicht Webcolleges
Waarom Nederland geen vuist kon maken tegen Bosnië
| Bedankt voor uw mening!
Maandag 12 Oktober 2020
 
Ook de tweede wedstrijd onder leiding van Frank de Boer heeft het Nederlands elftal niet kunnen winnen. In het Bilino Polje stadion eindigde de ontzettend stroperige wedstrijd tegen Bosnië en Herzegovina in 0-0. Waar Oranje 70% balbezit had, wist het maar zes keer een schot op doel te lossen en had het erg veel moeite met de counters van de Bosniërs. Waar ging het mis? Een analyse.
 
Tekst: Evert van Zoelen
 
Terug naar het systeem Koeman

Waar De Boer in de wedstrijd tegen Mexico nog kiest voor een 4-3-3 met de punt naar achter, volgt hij nu de lijn die Koeman is ingeslagen met het Nederlands elftal. Dit betekent dat Oranje weer vanuit een 4-2-3-1 formatie begint, met Frenkie de Jong en Marten de Roon als controleurs. De Jong zakt weer uit aan de linkerkant om de bal te ontvangen en de opbouw vorm te geven. Zoals te zien is op onderstaande foto.
(De Jong zakt links uit naast de centrale verdedigers).
 
Aan de rechterkant gaat Dumfries zoals vanouds heel hoog staan, zodat Malen tussen de linies positie kan kiezen met Wijnaldum en Promes. Hiermee is het systeem met de drie ‘tienen’ van Koeman weer in ere hersteld.
In onderstaande afbeelding zien we bijvoorbeeld alle drie deze spelers tussen de linies opgesteld staan, met Dumfries en Blind die het veld breed houden.


(Promes, Wijnaldum en Malen staan gepositioneerd tussen de linies).
 
Het antwoord van de Bosniërs
Hiertegenover zet Bosnië een 4-1-4-1 formatie. Spits Duric dekt hierin de passlijn naar De Roon af. De Bosniërs hebben Frenkie de Jong geïdentificeerd als de gevaarlijkste speler van Nederland in de opbouw. Ze achten zijn invloed zelfs zo significant dat ze zelfs besloten hebben om hun eigen beste speler, Pjanic, als persoonlijke bodyguard in te schakelen. Tijdens de opbouw van Nederland dekt Pjanic De Jong constant af, zoals te zien is op onderstaande afbeelding.
 

(Duric dekt de passlijn naar De Roon af. Pjanic zit kort op De Jong).


(Pjanic zit kort op De Jong).
 
De opbouw van Nederland
Doordat De Jong steeds wordt afgedekt, gaat de opbouw van Nederland voornamelijk via de centrale verdedigers (Van Dijk en De Vrij) en De Roon. Oranje wordt hierin geholpen door het slecht drukzetten van de spits Duric. De Bosnische spits gaat vaak te vroeg door op één van de centrale verdedigers, waardoor hij makkelijk uitgespeeld kan worden.
Op onderstaande afbeelding is bijvoorbeeld een moment te zien dat hij fanatiek doorjaagt op Van Dijk, terwijl de rest van het team helemaal niet staat aangesloten.


(Duric zet druk op Van Dijk. De rest van het elftal is echter niet aangesloten waardoor De Vrij en De Jong vrij staan).
 
Dit in combinatie met het feit dat Duric voorin blijft staan als hij voorbij gespeeld is, zorgt ervoor dat Nederland geregeld instaat is om een vrije speler in de eerste fase van de opbouw te creëren. Het probleem voor Oranje zit hem echter in het vervolg van de opbouw.
 
Wanneer er door middel van een vrije speler een platform is gecreëerd om een vervolg te geven aan de opbouw, laten de voorste spelers niet de benodigde loopacties zien om dit uit te spelen. Dit heeft vooral te maken met een gebrek aan diepgang zonder bal. Voorafgaand aan de wedstrijd geeft De Boer aan dat met Luuk de Jong er een statischere spits is opgesteld dan doorgaans met Memphis het geval is. De bedoeling is daarom dat de spelers om Luuk de Jong heen voor diepte zorgen, zodat het spel niet te eendimensionaal wordt.

De realiteit blijkt anders. Wanneer Nederland een vrije speler aan de bal heeft, zijn er weinig loopacties te bekennen. Daarnaast ontbreekt ook de afwisseling tussen een speler die in de bal komt, terwijl er gelijktijdig een speler diepgaat.
Wanneer er namelijk nu sprake is van diepgang gaan tegelijkertijd meerdere spelers dezelfde ruimte in, waardoor het alsnog makkelijk te verdedigen is voor de Bosniërs.
 
Zie bijvoorbeeld onderstaande afbeeldingen. In de eerst afbeelding heeft De Roon tijd en ruimte aan de bal, waarop Luuk de Jong en Promes beide besluiten om diep te gaan. Het was wellicht beter geweest als Luuk de Jong zich in de ruimte tussen de linies had aangeboden. De back had dan een keuze moeten maken tussen doorstappen op De Jong, of meegaan met de loopactie van Promes. Wijnaldum had wellicht ook diepte kunnen kiezen om zo ook de centrale verdediger van Bosnië voor een keuze te stellen.


(Er is geen afwisseling in de loopacties van het Nederlands Elftal).
 
In de tweede afbeelding zien we dit ook terugkomen. Wijnaldum heeft tijd aan de bal, maar er worden geen loopacties ten opzichte van elkaar gemaakt. Wellicht had Promes zich kunnen aanbieden in de ruimte tussen de linies, zodat Luuk de Jong een diagonale loopactie in de diepte had kunnen maken. Als Blind hoger had gestaan had hij daarop de open ruimte aan de linkerkant kunnen benutten.


(Speler met ruimte, maar geen loopacties om daar een vervolg aan te geven).
 
Restverdediging staat niet op orde
Net als onder Koeman probeert het Nederlands elftal direct na balverlies druk te zetten op de bal. Wanneer als elftal hiervoor gekozen wordt, is het wel essentieel dat de veldbezetting bij balbezit ook klopt. Wanneer de afstanden te groot zijn op het moment dat de bal verloren wordt leidt tot ertoe dat de onderlinge afstanden tussen de spelers te groot zijn, waardoor de spelers wel vooruit stappen maar geen druk op de bal krijgen.
 
Hiervan was ook sprake bij het Nederlands elftal tegen Bosnië. Wanneer Oranje de bal verloor sprintte er meteen vier-vijf spelers vooruit om druk op de bal te zetten. Vaak klopte de afstanden echter niet, waardoor het team wel vooruit stapte maar er geen daadwerkelijke druk op de bal en de dichtstbijzijnde passopties was. Hierdoor kon Bosnië geregeld onder deze druk uitspelen. Zie bijvoorbeeld onderstaande afbeeldingen.
 

(Bosnië kan onder de druk uitspelen).


(Nederland stapt met drie spelers vooruit, maar er is niemand die echt druk op de bal heeft).
 
Een bijkomend nadeel was dat de restverdediging niet goed georganiseerd was. Dit had deels te maken met de hogere positie van Daley Blind. Waar de Ajacied onder Koeman veelal laag aan de linkerkant bleef staan en sporadisch zijn loopacties maakte, was hij nu geregeld in het centrum te vinden. Zoals te zien is op onderstaande foto.


(Blind maakt een loopactie naar het centrum).
 
Hierdoor had Nederland een dubbel probleem wanneer het de bal verloor. Ten eerste was de structuur vaak niet goed om direct druk te zetten op de bal en deze hoog op het veld te veroveren. Ten tweede bestond de restverdediging daarachter vaak alleen uit Van Dijk, De Vrij en De Roon, die met z’n drieën een gigantische ruimte moesten afdekken. Bosnië kon hierdoor geregeld counters opzetten.


(Nederland verliest de bal en het elftal staat niet goed om meteen druk te zetten).


(Daarnaast staan de restverdediging ook niet goed georganiseerd).
 
Terug naar de mandekking
Tijdens het drukzetten koos Luuk de Jong positie tussen de centrale verdedigers in. De buitenspelers Promes en Malen gingen tussen de centrale verdediger en de back instaan. Op het middenveld kiest De Boer weer voor mandekking door koppeltjes te maken. Over het algemeen stond dit goed genoeg om de Bosniërs af te stoppen, toch waren er wel enkele hachelijke momenten.
 
Zo leek het bijvoorbeeld onduidelijk wie er moest uitstappen naar de back wanneer deze wordt aangespeeld. In de onderstaande twee afbeeldingen is te zien dat Bosnië de linksback weet te bereiken nadat Malen is doorgestapt naar de centrale verdediger. De eerste keer stapt er niemand uit. De tweede keer stapt De Roon uit en wordt ongelukkig door zijn benen gespeelt. Opvallend is wel dat de afstanden met de andere middenvelders zo groot zijn dat zij niet de man van De Roon over kunnen nemen.
 

(Niemand stapt uit naar de back van Bosnië).
 

(Dit keer stapt De Roon uit, maar er is niemand die zijn man dan kan overnemen).
 
Daarnaast zorgt de mandekking enkele keren voor grote ruimtes tussen de linies. De Bosniërs spelen hier enkele keren slim doorheen door de middenvelders uit te laten zakken en de lange bal naar spits Duric te hanteren.
Ook wanneer middenvelders gaan zwerven en tussen de linies opduiken heeft Nederland hier moeite mee. Het lijkt onduidelijk wie deze spelers moet oppakken, aangezien de verdedigers niet uit de laatste lijn willen stappen en de middenvelders al iemand staan te dekken.
 
Tot slot is de onderlinge communicatie bij Nederland niet geweldig. Enkele keren weet Bosnië de buitenspelval te omspelen doordat enkele spelers van Nederland wel op buitenspel stappen en enkele andere niet.
In onderstaande afbeeldingen is het eerst De Roon die achter zijn directe tegenstander aanloopt en niet doorheeft dat hij daarmee buitenspel opheft. In de tweede afbeelding stappen Van Dijk en De Vrij in het centrum vooruit, terwijl de backs Blind en Dumfries achter hen gepositioneerd staan en daarmee buitenspel opheffen.
 

(De Roon is zijn directe tegenstander gevolgd en heft daarmee buitenspel op).
 

(De centrale verdedigers stappen op buitenspel, terwijl de backs lager staan).
 
Verbeteringen in de tweede helft
Na rust zijn kleine veranderingen zichtbaar bij Oranje. Promes en Malen zijn van kant gewisseld, waardoor vooral Malen iets beter uit de verf komt.
Daarnaast staat Luuk de Jong nu dieper, terwijl Wijnaldum, Malen en Promes meer tussen de linies staan opgesteld. Dit zorgt ervoor dat Nederland iets meer beweging ten opzichte van elkaar heeft.


(Luuk de Jong staat dieper, Wijnaldum en Promes meer tussen de linies).
 
Echte kansen blijven uit totdat Berghuis in de ploeg komt en Nederland iets opportunistischer gaat spelen. Daarnaast staat met Berghuis iemand in de ploeg die in staat is om Luuk de Jong van voorzetten te voorzien. Nederland creëert enkele kansen en gaat in de eindfase nog 3-3-4 spelen met Virgil van Dijk als tweede spits. Helaas mocht het niet baten.
 
Trainingsvorm
Een trainingsvorm die hier goed bijpast is de volgende:


Het blauwe team moet de 3v2 op de eigen helft uitspelen. Spelers mogen niet uit hun vak. De rode lijn geld als buitenspellijn.
De coaching is gericht op het creëren van een vrije speler in de opbouw. Wanneer deze gevonden is moeten de spelers in het bovenste vak loopacties t.o.v. elkaar maken om vrije te komen. Zo kan bijvoorbeeld de 9 in de bal komen. Wanneer de centrale verdediger blijft staan is hij vrij, wanneer de centrale verdediger mee beweegt komt er ruimte voor een andere speler om diep te gaan.
Een vervolgstap zou kunnen zijn om de rode 10 mee te laten verdedigen in het achterste vak wanneer de bal hem passeert.
Klik hier om de oefening toe te voegen aan de oefenstof database
 
Wil je alles lezen over Voetbal Tactiek?

Log dan in met je account van TrainersMagazine of abonneer je op Het Voetbal KennisPlatform. Je kunt alle artikelen lezen voor minder dan drie tientjes per jaar.

Abonneren voor €29

Of: spaar voor een gratis abonnement door te winkelen in onze webshop

Spaaractie
Het Voetbal KennisPlatform is gratis voor totaalabonnees op TrainersMagazine
LOGIN
Log in met je trainerssite.nl account
Soortgelijke artikelen