Inloggen
U bent niet ingelogd. Inloggen
Categorieën
Alle categorieën Leren van topcoaches Seniorentraining Juniorentraining Pupillentraining Vrouwen- en meisjestraining Keeperstraining Conditie- en coördinatietraining Techniektraining voetbal Technisch beleid voor voetbalclubs Communiceren & leiderschap Voetbaltactiek Boekenoverzicht TM Bibliotheek Webcolleges
Tussenrapport 2: De sterke- en verbeterpunten van Oranje
| Bedankt voor uw mening!
Donderdag 19 November 2020
 
De tweede interland periode onder Frank de Boer zit er op. Na een gelijkspel tegen Spanje (1-1), weet Oranje te winnen van Bosnië (3-1) en wordt ook Polen in de slotfase verslagen (1-2). Zo heeft De Boer zijn eerste overwinningen te pakken en is de “stempel De Boer” goed zichtbaar geworden. Toch ging niet alles even goed. De bondscoach heeft de komende maanden goed de tijd om te kijken naar wat er goed ging, wat er beter kan en hoe dit gerealiseerd kan worden. Tijd om in dit artikel een kijkje te nemen naar de sterke- en verbeterpunten van het Nederlands Elftal.
 
Tekst: Thom Bleijerveld
 
Sterke punten Nederlands Elftal
 
Door de goede resultaten in deze interlandperiode heeft De Boer meer punten behaalt in zijn eerste zes interlands als bondscoach (9) dan Ronald Koeman (8). Een mooie opsteker voor De Boer die veel kritiek heeft gekregen. Zeker deze interlandperiode heeft het Nederlands Elftal een aantal mooie stappen gezet. Tijd om te kijken naar de twee sterke punten van dit Nederlands Elftal.
 
1.Veel dynamiek tijdens het aanvallen
 
Deze interland periode wordt duidelijk dat Frank de Boer vol op de aanval wil met het Nederlands Elftal. Dit is niet alleen terug te zien in het hoge drukzetten, tegen Spanje zelfs back op back, maar ook in het aanvalsspel. Beide backs komen veel op, terwijl er in de as van het veld veel positiewisselingen zijn om zo de tegenstander voor keuzes te stellen.
 
Tegen Spanje zien we deze dynamiek mooi terugkomen bij de 1-1. Nederland probeert in de opbouw naar de goal een overtal te creëren aan de rechterkant van het veld. Hiermee weet het team Spanje te lokken, waardoor er veel ruimte ontstaat aan de andere kant van het veld.
 

(Figuur 1: Nederland lokt Spanje naar de rechterkant).
 
De bal wordt vervolgens goed geopend naar de linkerkant van het veld. Doordat Spanje in eerst instantie ver naar de andere kant van het veld is gelokt, moet het team als een gek afkantelen om de ruimtes rondom de bal weer klein te maken.
 
Dit lukt het team niet goed. Allereerst krijgt Spanje door de grote afstanden en de goede kantwissel van Oranje niet goed druk op de bal. Hierdoor kan Wijndal de bal richting het strafschopgebied geven. Daarnaast creëert Depay ruimte voor Stengs, die in de as van het veld opduikt. Deze ruimte ontstaat doordat Depay een tegenstander weet te binden. Wijndal kan de bal dus perfect op de diepgaande Stengs geven.
 

(Figuur 2: Depay creëert ruimte voor Stengs).
 
Met deze loopactie weet Stengs ook weer een tegenstander te binden. Doordat Van de Beek goed mee loopt ontstaat er nu een 3-tegen-2 situatie voor Oranje. De bal schiet door en komt bij Van de Beek, die de bal tegen de touwen jaagt. Tijdens deze aanval creëert Nederland dus een overtal, wisselt het van kant op het moment dat er ruimte ontstaat en lokken ze de tegenstander uit positie door goede loopacties te maken.
 

(Figuur 3: Nederland komt in een 3v2 situatie bij de tweede paal).
 
Ook de aanval voorafgaand aan de 1-0 tegen Bosnië laat de nieuwe aanvallende dynamiek van het Nederlands Elftal zien. De aanval begint met een pass van Depay die zich rond de middenlijn heeft laten uitzakken. De linksbuiten speelt de bal richting de zijlijn naar Frenkie de Jong. Verder valt de positie van Wijndal op. De linksback van Oranje staat eigenlijk op de linksbuiten positie. Op deze manier zijn alle posities bezet (linksachter, linker centrale middenvelder en linksbuiten), maar niet door de spelers die daar op papier staan.
 

(Figuur 4: de positiewisselingen aan de linkerkant).
 
Wijndal trekt de krijgt de bal en trekt deze terug, waarna Nederland het spel weer verplaatst naar de andere kant. Opnieuw wordt de tegenstander gedwongen tot snel kantelen. Ook deze keer krijgt de tegenstander niet goed druk op de bal én heeft Nederland voor het doel een overtalsituatie. Ook deze aanval maakt Nederland goed af.
 

(Figuur 5: Nederland staat met veel man in het strafschopgebied).
 
2.Pas je aan op de tegenstander
 
“Ik kijk naar welke spelers ik voorhanden heb, wie in vorm is en wie we treffen als tegenstander. Omdat Bosnië waarschijnlijk ver inzakt, wil ik mensen in het strafschopgebied hebben. Dan vind ik dat op dat moment het beste voor het team, omdat je dan meer rendement kunt hebben met én Luuk én Memphis. Voor andere interlands kan ik voor iets anders kiezen”.
 
Voorafgaand aan de wedstrijd tegen Bosnië geeft De Boer de bovenstaande reden voor een opstelling met Luuk de Jong in de spits en Memphis vanaf links. De trainer heeft dus een manier van spelen voor ogen met de spelers die hij heeft, hij kijkt naar de manier van spelen van de tegenstander, om vervolgens te bepalen hoe hij met kleine aanpassingen een strijdplan kan maken waarin de zwaktes van de tegenstander worden bloot gelegd.
 
Het strijdplan werpt zijn vruchten af tegen Bosnië. Nederland heeft zowel bij de 1-0 als de 2-0 veel mensen in het strafschopgebied. Bovendien stelt het de tegenstander voor het maken van keuzes in het strafschopgebied, zoals op het onderstaande voorbeeld goed te zien is. Depay maakt de bal vrij om deze voor te geven. Op dat moment beweegt De Jong richting de tweede paal, terwijl ook Berghuis daar staat. Ondanks dat het een 4-tegen-3 situatie is in het strafschopgebied, creëert Nederland een 2-tegen-1 situatie op de plek waar het wil toeslaan.
 

(Figuur 6: Nederland creëert een 2-tegen-1 situatie bij de tweede paal).
 
Hiermee lijkt De Boer een stap te hebben gezet ten opzichte van het tijdperk Koeman. Onder Koeman speelt Nederland tegen de top landen vaak goed. Dit komt omdat het team kan toeslaan in de omschakeling van verdedigen naar aanvallen. Tegen wat kleinere landen heeft het team het vaker lastig. Het voetbal verloopt vaak stroef, waardoor er gedurende de tweede helft aanpassingen gemaakt moeten worden en er gebruik wordt gemaakt van Plan B. Onder De Boer worden deze aanpassingen al voor de wedstrijd gemaakt, zonder dat het ten koste gaat van de manier van spelen.
 
Verbeterpunten Nederlands Elftal
 
Naast de sterke punten moet het Nederlands Elftal ook nog veel verbeteren. De ploeg moet wennen aan de nieuwe speelstijl en de nieuwe samenstelling, waardoor het regelmatig nog wat foutjes maakt. Hieronder kijken we naar de twee voornaamste verbeterpunten van dit Nederlands Elftal.
 
1.Het organiseren van de restverdediging
 
Een groot verbeterpunt voor het Nederlands Elftal ligt in het organiseren van de restverdediging. De afgelopen interlands komt Nederland regelmatig in de situatie waarbij er enorme ruimtes ontstaan voor de tegenstander om in te counteren. De voornaamste reden hiervan is dat beide backs opkomen. Dit, in combinatie met het feit dat Nederland veel mensen in het strafschopgebied wil hebben, zorgt ervoor dat de ploeg bij de omschakelmomenten veel ruimte weggeeft.
 
Het beste voorbeeld hiervan is natuurlijk de openingstreffer van Polen. Nederland heeft in de opbouw naar die goal een ingooi aan de rechterkant. Deze ingooi wordt genomen door rechtsback Hateboer. In plaats van naar binnen te knijpen en alvast te organiseren voor mogelijk balverlies, houdt Van Aanholt het veld breed bij de ingooi van de rechtsback. Hateboer verliest vervolgens een duel, Klaassen wordt uitgespeeld waarna het hele veld open ligt voor Polen.
 

(Figuur 7: De positie van Van Aanholt tijdens de ingooi).
 

(Figuur 8: In beeld: wat had Van Aanholt beter kunnen doen?).
 
Vlak na rust beleeft Nederland een soort gelijke situatie. Opnieuw speelt het team vol op de aanval. Frenkie de Jong heeft de bal als een soort linksbuiten en trekt de bal terug. Deze bal wordt verloren, waarna de positionering van de rest van het team te zien is. De Jong is weg van centrale rol op het middenveld, Hateboer staat hoog weg, waardoor Klaassen in zijn eentje een hele grote ruimte moet bespelen. Hierdoor wordt de middenvelder van Ajax heel makkelijk uitgespeeld, waardoor er veel ruimte is voor Polen om in toe te slaan. Het verschil is deze keer echter dat het team niet weet te scoren.
 

(Figuur 9: De organisatie van Oranje).
 

(Figuur 10: De ruimte voor Polen om in toe te slaan).
 
De tweede helft wisselt De Boer beide backs. In eerst instantie komt Dumfries erin voor Hateboer, terwijl in minuut 70 ook Van Aanholt het veld verlaat voor Wijndal. Met deze wissels heeft Nederland de restverdediging beter op orde.
 
Een mooi voorbeeld hiervan zien we in minuut 78. Nederland heeft de bal aan de rechterkant van het veld. In plaats van het veld breed te houden, komt Wijndal naar binnen toe en positioneert hij zich naast De Jong. Hierdoor is de restverdediging beter op orde en kan de tegenstander niet direct het hele veld oversteken bij balverovering.
 

(Figuur 11: Wijndal positioneert zich naast Frenkie De Jong).
 
2.Compact verdedigen op de eigen helft
 
Een ander belangrijk punt waar De Boer mee aan de slag zal moeten is het compact verdedigen op de eigen speelhelft en rond de middenlijn. Zodra de tegenstander de aanvallers van Oranje heeft uitgespeeld, ontstaan er grote ruimtes tussen de verdediging en het middenveld van de ploeg. Hierdoor is het voor de tegenstander makkelijk om spelers in gevaarlijke posities aan de bal te krijgen.
 
De eerste twee voorbeelden zijn uit de wedstrijd tegen Spanje. Het eerste voorbeeld is gelijk al uit de eerste minuut van de wedstrijd. Spanje valt aan over de rechterkant van Oranje. Aan deze kant volgt Wijnaldum zijn directe tegenstander. Van de Beek reageert hier niet op en blijft staan, waardoor er veel ruimte in de as van het veld ontstaat voor Spanje. Morata wordt dan ook aangespeeld. De Spaanse spits kan aanleggen, maar weet de bal niet tegen de touwen te werken.
 

(Figuur 12: Morata staat vrij tussen de linies).
 
Ook bij de openingstreffer van de Spanjaarden wordt de ruimte die Nederland tussen de linies weggeeft pijnlijk duidelijk. Via een simpele positiewisseling van spits Morata en middenvelder Canales is Nederland helemaal in de war. De middenvelders nemen Morata niet over of dekken niet de passlijnen naar de spits af, maar laten wel een middenvelder van Spanje weglopen. Het gevolg is dat Morata alle vrijheid heeft, kan opendraaien en Canales voor Bizot kan zetten.
 

(Figuur 13: Morata komt vrij tussen de linies).
 
Tegen Bosnië zijn er vergelijkbare situaties zichtbaar. Nederland geeft opnieuw veel ruimte weg tussen de linies. De Bosniërs maken hier goed gebruik van door spelers tussen de linies te positioneren, die in de buurt van de backs staan. Hierdoor wordt Dumfries in een 2-tegen-1 situatie gebracht.
 
Eerst vindt Bosnië een aanvaller tussen die linies, die direct de derde man aanspeelt.  Hierdoor wordt Dumfries in een 2-tegen-1 gebracht. De back van Nederland stapt door maar is te laat, waardoor de linksbuiten van Bosnië vrij het strafschopgebied in kan gaan. Krul valt de lage voorzet echter goed aan, waardoor de bal niet bij de tweede paal kan worden binnen getikt.
 

(Figuur 14: De 2-tegen-1 aan de linkerkant voor Oranje).
 

(Figuur 15: Dumfries komt in een 2-tegen-1 situatie).
 
Ook tegen Polen zijn deze grote ruimtes weer goed zichtbaar. Voorafgaand aan het onderstaande screenshot heeft Polen een crosspass gegeven naar hun linksback. Vervolgens worden de enorme ruimtes zichtbaar die het Nederlands Elftal weggeeft.
 

(Figuur 16: Nederland geeft veel ruimte weg tegen Polen).
 
Conclusie
 
Aanvallend gezien heeft Frank de Boer zijn stempel goed gedrukt op dit Nederlands Elftal. Er lijkt meer dynamiek in de ploeg te zitten, er worden veel kansen gecreëerd en het team scoort. Op basis hiervan kan worden gezegd dat er stappen zijn gezet ten opzichte van de eerste interlandperiode van De Boer en is het bij vlagen heel leuk om naar dit Nederlands Elftal te kijken.
 
Bij deze aanvallende speelstijl komt echter ook kijken dat er goed georganiseerd moet worden voor het moment dat er balverlies geleden wordt. Die bewustwording moet zeker bij de backs van het Nederlands Elftal nog gaan komen. Meestal staan beide backs hoog en breed weg, waardoor er in de omschakeling hele grote ruimtes ontstaan voor de tegenstander.
 
Ook bij het verdedigen rond de middenlijn en op de eigen helft is er nog flink wat te verbeteren. De afstemming tussen het middenveld en de verdedigers is hierbij cruciaal.  Wie pakt welke zone wanneer op? Wanneer dek je door? Wanneer loop je met je man mee? Dit zijn belangrijke onderwerpen die er nog ingeslepen moeten worden.
Wil je alles lezen over Voetbal Tactiek?

Log dan in met je account van TrainersMagazine of abonneer je op Het Voetbal KennisPlatform. Je kunt alle artikelen lezen voor minder dan drie tientjes per jaar.

Abonneren voor €29

Of: spaar voor een gratis abonnement door te winkelen in onze webshop

Spaaractie
Het Voetbal KennisPlatform is gratis voor totaalabonnees op TrainersMagazine
LOGIN
Log in met je trainerssite.nl account
Soortgelijke artikelen