Inloggen
U bent niet ingelogd. Inloggen
Hoe Guardiola met een tactische zet Arteta verder de afgrond in duwt
| Bedankt voor uw mening!
Woensdag 23 December 2020
Hoe Guardiola met een tactische zet Arteta verder de afgrond in duwt
 
Met een vijftiende plaats in de Premier League is Arsenal aan een afschuwelijk seizoen bezig. De League Cup is daarmee de uitgelezen kans voor The Gunners om toch weer wat kleur op de wangen te krijgen. Arsenal heeft immers al Leicester en Liverpool uitgeschakeld in de voorgaande rondes. Echter, in de kwartfinale blijkt het Manchester City van Pep Guardiola te sterk. Door met een tactische zet te beginnen weet City de wedstrijd snel naar zijn hand te zetten, waarmee het nu wellicht oud-leermeester Guardiola is die zijn pupil Arteta richting de uitgang duwt. Een analyse.
 
Tekst: Evert van Zoelen
 
City begint met een tactische zet
 
Arteta stuurt zijn manschappen het veld in vanuit een 3-4-3/5-4-1 formatie, zoals voor Arsenal gebruikelijk is de laatste wedstrijden. Het elftal zakt in rond de middenlijn en probeert de linies compact bij elkaar te hebben en daarmee City richting de flanken te dwingen.
 
Wanneer de centrale verdedigers van City de bal hebben zijn het de buitenspelers van Arsenal die met een booglijn drukzetten, zodat ze ondertussen ook de passlijn naar de back afdekken. Spits Lacazette zakt een linie terug en is verantwoordelijk voor het afdekken van centrale middenvelder Rodri. Het idee hierachter is om een 3v3 op het middenveld te creëren en daar niet in ondertal te komen. Zoals op onderstaande foto te zien is.
 

(Lacazette vangt Rodri op en Arsenal probeert daarmee een 3v3 op het middenveld te creëren).
 
Wanneer er toch een speler vrij komt tussen de linies zou één van de centrale verdedigers instaat moeten zijn om door te stappen en deze vrije speler af te dekken. Dit is waar de problemen voor Arsenal beginnen.
 
In plaats van met drie middenvelders is City namelijk met vier middenvelders gaan spelen. Guardiola heeft zijn ploeg het veld ingestuurd vanuit een 4-2-2-2 formatie, met Bernardo Silva en Phil Foden als middenvelders tussen de linies en Jesus en Mahrez als twee spitsen net daarvoor. Dit leidt tot een tweetal problemen voor The Gunners.
 
Ten eerste heeft City nu constant een 4v3 op het middenveld met Fernandinho, Rodri, Foden en Bernardo. Hierdoor is City constant instaat om een vrije speler in de opbouw te vinden en komt het steeds gemakkelijk onder de druk van Arsenal uit.
 
 
(Arsenal probeert druk te zetten, maar City heeft een 4v3 in het middenveld. Hierdoor moet Elneny terugzakken naar Foden waardoor Fernandinho vrijkomt).
 

(Door de positionering van Bernardo kunnen de middenvelders van Arsenal niet doorstappen. Hierdoor kan Fernandinho vrijkomen in de opbouw).
 
Het tweede probleem dat Arsenal heeft is dat de centrale verdedigers niet kunnen doorstappen op de vrije middenvelder. De spitsen van City, Jesus en Mahrez, stellen zich beide op tussen de centrale verdediger en de wingback om deze te “binden”. Hierdoor kunnen deze niet meer uitstappen richting de vrije speler op het middenveld omdat de spits van City dan in hun rug wegloopt. In onderstaande afbeelding zien we bijvoorbeeld dat Bernardo vrij komt tussen de linies, maar dat Kolasinac niet door durft te stappen vanwege de aanwezigheid van Mahrez achter hem. 
 

(Jesus en Mahrez kiezen positie tussen de centrale verdedigers en de wingbacks).
 
Wanneer de centrale verdedigers wel doorgaan maken de aanvallers van City meteen de loopactie de diepte in om te profiteren van de ruimte die open gekomen is. In onderstaande afbeelding is te zien hoe Kolasinac doorgaat op Bernardo, omdat Arsenal een drukmoment herkend. Mahrez probeert meteen de loopactie in de ruimte achter de centrale verdediger van Arsenal te maken.
 

(Mahrez gaat diep in de ruimte achter Kolasinac).
 
Wat daarnaast ook niet meehelpt voor Arsenal is dat Lacazette zich verdedigend niet erg sterk opstelt. Op momenten dat Arsenal denkt iets van druk op de opbouw van City te kunnen geven, loopt zijn tegenstander Rodri simpel weg uit z’n rug om vrij te komen in het middenveld.


(Rodri loopt weg uit de rug van Lacazette en komt vrij in het middenveld).
 
Hoe City aanvalt op de helft van Arsenal
 
Op de helft van Arsenal aangekomen zijn er twee manieren waarop City voornamelijk tot het creëren van kansen probeert te komen.
Ten eerste maakt City veel gebruik van een ‘overload to isolate’. Hierbij wordt er aan één kant van het veld een overtal gecreëerd. Wanneer de tegenstander naar de kant van de bal kantelt om dat overtal teniet te doen wordt de bal snel verplaatst naar de andere kant van het veld. Daar is dan vaak een 1v1 of 2v2 situatie die wellicht uitgespeeld kan worden.
 

(City probeert een overtal aan de rechterkant te maken).
 

(Waarna de bal naar de linkerkant gespeeld wordt waar Zinchenko 1v1 staat).
 
City weet hier echter weinig van te profiteren. Vaak is het de linksbacks Zinchenko die in de 1v1 met Cedric komt. Zinchenko beschikt echter niet over een hele sterke aanvallende 1v1, waardoor dit soort situaties pas gevaar opleveren als Jesus bijsluit en een 2v2 creëert. Dit geeft Arsenal echter ook weer de tijd om mee te kantelen waardoor de ruimtes meestal weer dicht zijn gelopen.
 
Het tweede element waar City veel gebruik van maakte tijdens het aanvalsspel waren horizontale loopacties in de ruimtes achter de wingback. Op het moment dat de vleugelverdediger van Arsenal doorstapte op de back van City, maakte een andere speler van City (vaak Jesus of Mahrez) de loopactie de hoek in, om een van de centrale verdedigers mee te trekken.
 

(De wingback van Arsenal stapt door op de back van City, dan wordt meteen de loopactie de hoek in gemaakt).
 
Wat voor Arsenal ook niet meehelpt is dat Gabriel Jesus in de openingsfase constant de baas is in de 1v1 met Mustafi. De Braziliaan komt al tot een snelle goal na erg slecht verdedigen van Arsenal in de eigen 16. Op momenten dat vleugelverdediger Cedric bij het drukzetten doorgaat richting Zinchenko zoekt City vaak direct de bal richting Jesus, wetende dat hij z’n 1v1 meestal zou winnen. Zoals te zien is op onderstaande afbeelding.
 

(City zoekt de 1v1 bij Jesus).
 
Arteta doet tegenzet
 
Na ongeveer 26 minuten spelen is het Arteta die met een tegenzet komt. Tot op dat moment in de wedstrijd domineert City volledig en weet het constant een speler op het middenveld vrij te spelen met de 4v3 die het daar heeft. Arteta besluit daarom om alleskunner Maitland-Niles van linkervleugelverdediger om te zetten naar extra centrale middenvelder. Arsenal verschuift hierdoor van een 5-4-1 naar een 4-5-1 achtige formatie. Maitland-Niles wordt de persoonlijke bewaker van Bernardo Silva, waardoor City het overtal op het middenveld kwijt is.


(Maitland-Niles dekt Bernardo Silva af).
 
Het overtal komt hierdoor voor City aan de rechterkant te liggen, aangezien Maitland-Niles daar niet meer als vleugelverdediger klaar staat om door te stappen op de back. Dit overtal blijkt voor City echter een stuk lastiger te vinden en uit te spelen, waardoor Arsenal eindelijk druk op de opbouw van City weet te krijgen.
 

(Maitland-Niles dekt Bernardo af. Het overtal van City komt dan op rechts te liggen).
 
Door deze tegenzet komt Arsenal terug in de wedstrijd. Het drukzetten op de opbouw van City is een stuk beter, waardoor Arsenal zelf ook in balbezit weet te komen. De 1-1 valt indirect ook uit deze tegenzet. City speelt de bal richting Bernardo, maar die wordt gehinderd door Maitland-Niles. In de omschakeling die daarop volgt komt Arsenal tot een voorzet vanaf de linkerkant, waarna Lacazette de bal binnen kopt.
 
Het plan van Arsenal aan de bal (en waarom het niet werkte).
 
Doordat Arsenal meer in de wedstrijd komt is ook het strijdplan van The Gunners beter te zien. Vanuit de 5-4-1 formatie zakt middenvelder Elneny terug in de laatste lijn om de opbouw vorm te geven. Op links komt Maitland-Niles het middenveld in gelopen en op rechts is het Lacazette die vanuit de spits uitzakt om zich aan te bieden. Zoals te zien is op onderstaande afbeelding.
 

(De opbouw van Arsenal).
 
Het strijdplan is vergelijkbaar met die van City, als in dat er voornamelijk wordt geprobeerd om met behulp van positionele superioriteiten spelers van City tot keuzes te dwingen. Wanneer dit goed wordt uitgevoerd zou er altijd een speler van Arsenal vrij zou moeten komen. Het probleem voor Arsenal zit hem echter in het verschil in kwaliteit met de ploeg van Guardiola. De centrale verdedigers zijn niet comfortabel wanneer er druk op ze wordt gezet en hebben niet het inzicht (of het lef) om een 2v1 in het middenveld te creëren. Daar komt nog bij dat Arteta heeft besloten om zijn reservekeeper Rúnarsson op te stellen, die erg matig in zijn distributie is.
 
Wat City voornamelijk doet is drukzetten vanuit een 4-4-2 formatie en de bal richting Mustafi forceren om dan daar druk te kunnen zetten. Vaak is het dan de linkermiddenvelder die doorstapt richting Mustafi met Zinchenko als linksback daarachter die doorgaat op Cedric, de vleugelverdediger van Arsenal.
 

(City dwingt de opbouw richting Mustafi).
 
Wanneer Mustafi de bal krijgt is Lacazette vaak te laat om zich aan te bieden en kan de spits vaak makkelijk worden opgevangen door Rodri. Indribbelen en een 2v1 maken met de vleugelverdediger, of een 3v2 als Zinchenko doorstapt, durft Mustafi vaak niet aan. Hierdoor gaat de bal vaak weer terug naar de keeper en kan Arsenal opnieuw beginnen. Zoals te zien is op onderstaande afbeelding.


(Lacazette wordt makkelijk opgevangen door Rodri. Mustafi kan indribbelen en een 2v1 tegen Jesus maken, maar durft dit niet aan).
 
Daarnaast is ook de technische uitvoering bij Arsenal een stuk minder. Geregeld worden ballen achter een centrale verdediger ingespeeld in plaats van voor hem, waardoor de ontvangende speler niet in staat is om de eerste pressingslinie uit te spelen. Daarnaast is het ook meermaals te zien dat één van de centrale verdedigers de bal net een keer te vaak raakt voordat hij hem doorspeelt, waardoor de aanvallers van City net op tijd zijn om weer druk te kunnen geven.
 
Tweede helft
 
In de tweede helft gaat het spel verder zoals dat aan het eind van de eerste helft geëindigd is. De opbouw van City wordt gestokt doordat Maitland-Niles steeds Bernardo tussen de linies opvangt en Arsenal probeert tot kansen te komen maar weet de vrije speler vaak niet te vinden.
Arsenal hoeft echter maar één moment niet goed te staan en City slaat meteen toe. Zoals op onderstaande afbeelding te zien is komt Bernardo vrij tussen de linies. Lacazette is druk gaan zetten op de centrale verdediger, maar beide buitenspelers blijven op de backs georiënteerd staan waardoor City instaat is om een overtal in het middenveld te creëren.


(Bernardo komt vrij tussen de linies).
 
Het gevolg is een vrije trap die recht op keeper Rúnarsson geschoten wordt, maar de IJslander weet de bal niet te pareren. Ook de andere twee doelpunten vallen op een klungelige manier. De 1-3 valt uit een omschakeling, nadat een speler van Arsenal de bal tegen een teamgenoot aangeschoten heeft (en bleek in de herhaling buitenspel te zijn). En de 1-4 valt uit een kort genomen corner, waarna ze bij Arsenal niet meer op staan te letten in de eigen 16.
 
Al met al heeft City in de tweede helft weinig echte kansen gecreëerd, zoals het dat de eerste twintig minuten wel deed. De tegenzet van Arteta, met het naar binnen halen van Maitland-Niles, was daarmee dus succesvol te noemen. Wat Arteta wellicht wel aangerekend kan worden is het opstellen van zijn reservekeeper. Is het slim om dit te doen als je elftal zo uit vorm is? Rúgnarsson pakt één bal van Jesus fantastisch, maar is de schuldige aan de 1-2 en ziet er bij 0-1 ook niet goed uit. Daarnaast blijft het de vraag of willen opbouwen van achteruit met dit materiaal de beste keuze is.
 
Trainingsvorm
Een oefening om de opbouw van Arsenal te trainen is de volgende:
 
 
 
In het eerste vak (tot de rode lijn) wordt 3+1v2 gespeeld om het uitspelen van de twee spitsen door de centrale verdedigers in combinatie met Elneny te simuleren. Met de bal mag uit het vak gedribbeld worden. Wordt door middel van een pass iemand uit het bovenste vak bereikt, dan moeten de centrale verdedigers in het eerste vak blijven. Hiermee komt impliciet de nadruk te leggen op het indribbelen van de centrale verdedigers. Wanneer ze dit namelijk doen creëren ze een overtal in het tweede vak, wanneer ze dit niet doen zijn daar gelijke aantallen.
 
Het tweede vak is in drieën gesplitst door middel van de witte lijnen. Deze kunnen initieel gebruikt worden om het spel te beïnvloeden. Je zou bijvoorbeeld kunnen doen dat er maximaal twee blauwe verdedigers in het vak aan de zijkanten mogen komen, om zo het uitspelen van een 3v2 aan de zijkant te bevorderen. Daarnaast kan ook gespeeld worden met het geven van punten aan doelpunten die gescoord worden. Als je liever door het centrum opbouwt kan je het middelste doeltje extra punten waard laten zijn. Mocht je, wanneer Zinchenko doordekt op Cedric, het liefst zien dat Mustafi de bal meteen achter de verdediging legt dan kan je het doeltje aan de zijkant extra punten geven. Of je geeft drie punten als een centrale verdediger indribbelt en de bal meteen in het kleine doeltje schiet. Hiermee kan je zelf de nadruk veranderen voor wat jij het liefst ziet als trainer. 
 
Klik hier om de oefening toe te voegen
Wil je alles lezen over Voetbal Tactiek?

Log dan in met je account van TrainersMagazine of abonneer je op Het Voetbal KennisPlatform. Je kunt alle artikelen lezen voor minder dan drie tientjes per jaar.

Abonneren voor €29

Of: spaar voor een gratis abonnement door te winkelen in onze webshop

Spaaractie
Het Voetbal KennisPlatform is gratis voor totaalabonnees op TrainersMagazine
LOGIN
Log in met je trainerssite.nl account
Soortgelijke artikelen